Zmorą zwykłych użytkowników darmowych gier mmo, mmorpg i przeglądarkowych są wszech obecne programy poprawiające grywalność, które to omijają zabezpieczenia i tym samym utrudniają normalne granie uczciwym graczom.
czwartek, 3 marca 2011
środa, 23 lutego 2011
Zarób na doładowanie konta w grze.
Często sie zdarza, że gram bez pomocy w postaci doładowania konta.
Patrzymy wtedy z zazdroscią na herosów, super wypasione bryki, stawiamy sobie wtedy pytanie
skąd, jak, dlaczego ja nie mam. Znalazlem sposób na doładowanie konta nie tytlko w grze.
czwartek, 17 lutego 2011
Autorem artykułu jest Preselek
Darmowe ogłoszenia online
W Internecie znajduje się bardzo wiele stron, na których można zamieścić swoje ogłoszenie. Niewiele jest jednak stron, na których można to zrobić zupełnie za darmo. Co więcej, użytkownik chcący zamieścić darmowe ogłoszenia nie musi się nawet rejestrować na stronie.
Darmowe ogłoszenia online
W Internecie znajduje się bardzo wiele stron, na których można zamieścić swoje ogłoszenie. Niewiele jest jednak stron, na których można to zrobić zupełnie za darmo. Co więcej, użytkownik chcący zamieścić darmowe ogłoszenia nie musi się nawet rejestrować na stronie.
Autorem artykułu jest Pokul
Gry online - kiedy nie stanowią niebezpieczeństwa dla dzieci
Rodzice zazwyczaj martwią się o bezpieczeństwo swoich dzieci. Gry online, tak samo zresztą jak wiele innych zasobów Internetu, mogą być bardzo dobrym, rozwijającym intelektualnie i bezpiecznym przeżyciem dla najmłodszych użytkowników, lecz niektóre gry mogą także stanowić dla nich poważne niebezpieczeństwo.
Gry online - kiedy nie stanowią niebezpieczeństwa dla dzieci
Rodzice zazwyczaj martwią się o bezpieczeństwo swoich dzieci. Gry online, tak samo zresztą jak wiele innych zasobów Internetu, mogą być bardzo dobrym, rozwijającym intelektualnie i bezpiecznym przeżyciem dla najmłodszych użytkowników, lecz niektóre gry mogą także stanowić dla nich poważne niebezpieczeństwo.
poniedziałek, 14 lutego 2011
Tabela kodów w Gothic3
Aktywacja kodów jest niezwykle prosta. W Gothicu 3 musisz edytować plik ge3.ini, który znajduje się w folderze z grą, w katalogu „Ini” (przykładowa ścieżka dostępu -> E:\Gothic 3\Ini\ge3.ini). Znajdź w tym pliku wers:
TestMode=false
i zamień go na:
TestMode=true
No i z tego co pamiętam to ten sposób w Gothic 3 działa. Teraz uruchamiamy grę: wciskamy tyldę i wpisujemy na przykład:
idkfa – dostajesz każdy przedmiot w stu egzemplarzach.
TestMode=false
i zamień go na:
TestMode=true
No i z tego co pamiętam to ten sposób w Gothic 3 działa. Teraz uruchamiamy grę: wciskamy tyldę i wpisujemy na przykład:
idkfa – dostajesz każdy przedmiot w stu egzemplarzach.
niedziela, 13 lutego 2011
Na wesolo
== Historia ==
Gra wymyślona przez Koreańskich programistów, którym się nudziło w sobotni wieczór. Następnie została opublikowana przez [[USA|hamierykańską]] firmę [[G4Box]] i sprzedana za kilka browarów niemieckiej firmie [[GameForge]], specom od [[Ogame|gier w budowanie obrazków]].
To właśnie oni trzepią teraz od [[Dzieci Neo]] pieniądze (skradzione rodzicom) za Smocze Monety.
Gra wymyślona przez Koreańskich programistów, którym się nudziło w sobotni wieczór. Następnie została opublikowana przez [[USA|hamierykańską]] firmę [[G4Box]] i sprzedana za kilka browarów niemieckiej firmie [[GameForge]], specom od [[Ogame|gier w budowanie obrazków]].
To właśnie oni trzepią teraz od [[Dzieci Neo]] pieniądze (skradzione rodzicom) za Smocze Monety.
Tibia - zwykła gra online czy niebezpieczny narkotyk ?
Wielu z was pewnie słyszało o grze MMORPG o nazwie TIBIA, charakteryzuje się tym że jest razem z grą Warcraft i Counter trike na pierwszej półce jeśli chodzi o grywalność, różni się jednak grafiką ...Jedyna wspólna cecha wymienionych tytułów jest taka, że wiele dzieciaków na całym naszym zielonym globie poświęciło im większość czasu oraz w wypadku Tibi i WOW-a pieniędzy. Pierwszy raz zobaczyłem tą grę u mojego dobrego przyjaciela, który odkąd miał styczność z tą grą to bardzo się zmienił.
Klany w World of Warcraft i innych grach online
Napisane przez new_moon w Poniedziałek, 24 maj 2010
Brak Komentujących
Klan (innym określeniem jest gildia) to w świecie gier komputerowych zrzeszenie ludzi grających w tą samą grę komputerową przez Internet. Klany mogą występować w wielu różnych typach gier. Jak na przykład strategie czasu rzeczywistego przykładowym przedstawicielem tego gatunku jest „Starcraft” (skrót SC), FPP- na przykład „Quake” a także MMORPG najbardziej znaną grą tego gatunku jest „World Of Warcraft” (w skrócie WoW).Counter Strike
Rozgrywka w Counter-Strike'u opiera się na walce terrorystów z antyterrorystami, w której jedna ze stron musi bronić bombsite'u (miejsce gdzie podkłada się bombę) lub uwolnić zakładników, a druga podłożyć bombę albo pilnować zakładników. Gra została stworzona z myślą o grze w sieci, a dopiero z czasem, gdy jej popularność wzrosła, zostały opublikowane dodatki imitujące graczy (tzw. boty) umożliwiające grę w CS-a bez udziału żywych przeciwników.
Wraz z rozwojem gry zaczęły pojawiać się modyfikacje, tworzone przez samych graczy. Wprowadzają one mniejsze lub większe zmiany w rozgrywce i pozwalają na ciągły rozwój samej gry. Gra dostała także wsparcie od jej wydawcy (Valve Software), dzięki czemu jest ciągle uaktualniania i została włączona do projektu steam.
Counter-Strike dość szybko zyskał ogromną popularność i stał się platformą turniejową na imprezach e-sportowych, na których znajduje się do dziś.
Standardowo każdy gracz zaczyna grę w punkcie startowym z podstawowym pistoletem (USP u antyterrorystów, Glock 18 u terrorystów), dwoma magazynkami w zapasie, nożem oraz kwotą 800$. Za każdą udaną misję drużyna dostaje punkty oraz pieniądze. Można za nie (w momencie startu następnych rund) kupić broń palną, kamizelki kuloodporne, granaty, amunicje i inne potrzebne do wykonania misji przedmioty. Pieniądze dostaje się również za wyeliminowanie przeciwnika, można je również stracić za zabicie zakładnika lub kogoś z własnej drużyny (jeżeli jest włączony tzw. friendly fire(FF) - przyjacielski ogień lub po prostu możliwość zabijania graczy ze swojej drużyny).
Cele drużyn są zawsze sprzeczne ze sobą - jeżeli terroryści mają wysadzić jakiś obiekt, antyterroryści maja nie dopuścić do tego, oraz odwrotnie - jeżeli antyterroryści mają uwolnić zakładników, terroryści mają im to uniemożliwić.
Drużyna, która zdoła osiągnąć swój cel w danej rundzie, albo zabije wszystkich przeciwników z drugiej grupy, wygrywa rundę.
Każda runda jest jeszcze ograniczona przez czas. Po upływie tego czasu przegrywa ta drużyna która nie wykonała zadania. W przypadku CT jest to nieuwolnienie wszystkich zakładników a w przypadku Terrorystów (TT) nie ustawienie bomby na specjalnym do tego miejscu BS(bombsite). Jednak czas do wybuchu bomby nie jest liczony do czasu na rundę i gdy bomba zostanie podłożona czas rundy znika i jeżeli CT nie rozbroją bomby to T wygrają.
Wraz z rozwojem gry zaczęły pojawiać się modyfikacje, tworzone przez samych graczy. Wprowadzają one mniejsze lub większe zmiany w rozgrywce i pozwalają na ciągły rozwój samej gry. Gra dostała także wsparcie od jej wydawcy (Valve Software), dzięki czemu jest ciągle uaktualniania i została włączona do projektu steam.
Counter-Strike dość szybko zyskał ogromną popularność i stał się platformą turniejową na imprezach e-sportowych, na których znajduje się do dziś.
Standardowo każdy gracz zaczyna grę w punkcie startowym z podstawowym pistoletem (USP u antyterrorystów, Glock 18 u terrorystów), dwoma magazynkami w zapasie, nożem oraz kwotą 800$. Za każdą udaną misję drużyna dostaje punkty oraz pieniądze. Można za nie (w momencie startu następnych rund) kupić broń palną, kamizelki kuloodporne, granaty, amunicje i inne potrzebne do wykonania misji przedmioty. Pieniądze dostaje się również za wyeliminowanie przeciwnika, można je również stracić za zabicie zakładnika lub kogoś z własnej drużyny (jeżeli jest włączony tzw. friendly fire(FF) - przyjacielski ogień lub po prostu możliwość zabijania graczy ze swojej drużyny).
Cele drużyn są zawsze sprzeczne ze sobą - jeżeli terroryści mają wysadzić jakiś obiekt, antyterroryści maja nie dopuścić do tego, oraz odwrotnie - jeżeli antyterroryści mają uwolnić zakładników, terroryści mają im to uniemożliwić.
Drużyna, która zdoła osiągnąć swój cel w danej rundzie, albo zabije wszystkich przeciwników z drugiej grupy, wygrywa rundę.
Każda runda jest jeszcze ograniczona przez czas. Po upływie tego czasu przegrywa ta drużyna która nie wykonała zadania. W przypadku CT jest to nieuwolnienie wszystkich zakładników a w przypadku Terrorystów (TT) nie ustawienie bomby na specjalnym do tego miejscu BS(bombsite). Jednak czas do wybuchu bomby nie jest liczony do czasu na rundę i gdy bomba zostanie podłożona czas rundy znika i jeżeli CT nie rozbroją bomby to T wygrają.
Counter Strike - Co i jak?
Rozgrywka w Counter-Strike'u opiera się na walce terrorystów z antyterrorystami, w której jedna ze stron musi bronić bombsite'u (miejsce gdzie podkłada się bombę) lub uwolnić zakładników, a druga podłożyć bombę albo pilnować zakładników. Gra została stworzona z myślą o grze w sieci, a dopiero z czasem, gdy jej popularność wzrosła, zostały opublikowane dodatki imitujące graczy (tzw. boty) umożliwiające grę w CS-a bez udziału żywych przeciwników.
Wraz z rozwojem gry zaczęły pojawiać się modyfikacje, tworzone przez samych graczy. Wprowadzają one mniejsze lub większe zmiany w rozgrywce i pozwalają na ciągły rozwój samej gry. Gra dostała także wsparcie od jej wydawcy (Valve Software), dzięki czemu jest ciągle uaktualniania i została włączona do projektu steam.
Counter-Strike dość szybko zyskał ogromną popularność i stał się platformą turniejową na imprezach e-sportowych, na których znajduje się do dziś.
Standardowo każdy gracz zaczyna grę w punkcie startowym z podstawowym pistoletem (USP u antyterrorystów, Glock 18 u terrorystów), dwoma magazynkami w zapasie, nożem oraz kwotą 800$. Za każdą udaną misję drużyna dostaje punkty oraz pieniądze. Można za nie (w momencie startu następnych rund) kupić broń palną, kamizelki kuloodporne, granaty, amunicje i inne potrzebne do wykonania misji przedmioty. Pieniądze dostaje się również za wyeliminowanie przeciwnika, można je również stracić za zabicie zakładnika lub kogoś z własnej drużyny (jeżeli jest włączony tzw. friendly fire(FF) - przyjacielski ogień lub po prostu możliwość zabijania graczy ze swojej drużyny).
Cele drużyn są zawsze sprzeczne ze sobą - jeżeli terroryści mają wysadzić jakiś obiekt, antyterroryści maja nie dopuścić do tego, oraz odwrotnie - jeżeli antyterroryści mają uwolnić zakładników, terroryści mają im to uniemożliwić.
Drużyna, która zdoła osiągnąć swój cel w danej rundzie, albo zabije wszystkich przeciwników z drugiej grupy, wygrywa rundę.
Każda runda jest jeszcze ograniczona przez czas. Po upływie tego czasu przegrywa ta drużyna która nie wykonała zadania. W przypadku CT jest to nieuwolnienie wszystkich zakładników a w przypadku Terrorystów (TT) nie ustawienie bomby na specjalnym do tego miejscu BS(bombsite). Jednak czas do wybuchu bomby nie jest liczony do czasu na rundę i gdy bomba zostanie podłożona czas rundy znika i jeżeli CT nie rozbroją bomby to T wygrają.
Wraz z rozwojem gry zaczęły pojawiać się modyfikacje, tworzone przez samych graczy. Wprowadzają one mniejsze lub większe zmiany w rozgrywce i pozwalają na ciągły rozwój samej gry. Gra dostała także wsparcie od jej wydawcy (Valve Software), dzięki czemu jest ciągle uaktualniania i została włączona do projektu steam.
Counter-Strike dość szybko zyskał ogromną popularność i stał się platformą turniejową na imprezach e-sportowych, na których znajduje się do dziś.
Standardowo każdy gracz zaczyna grę w punkcie startowym z podstawowym pistoletem (USP u antyterrorystów, Glock 18 u terrorystów), dwoma magazynkami w zapasie, nożem oraz kwotą 800$. Za każdą udaną misję drużyna dostaje punkty oraz pieniądze. Można za nie (w momencie startu następnych rund) kupić broń palną, kamizelki kuloodporne, granaty, amunicje i inne potrzebne do wykonania misji przedmioty. Pieniądze dostaje się również za wyeliminowanie przeciwnika, można je również stracić za zabicie zakładnika lub kogoś z własnej drużyny (jeżeli jest włączony tzw. friendly fire(FF) - przyjacielski ogień lub po prostu możliwość zabijania graczy ze swojej drużyny).
Cele drużyn są zawsze sprzeczne ze sobą - jeżeli terroryści mają wysadzić jakiś obiekt, antyterroryści maja nie dopuścić do tego, oraz odwrotnie - jeżeli antyterroryści mają uwolnić zakładników, terroryści mają im to uniemożliwić.
Drużyna, która zdoła osiągnąć swój cel w danej rundzie, albo zabije wszystkich przeciwników z drugiej grupy, wygrywa rundę.
Każda runda jest jeszcze ograniczona przez czas. Po upływie tego czasu przegrywa ta drużyna która nie wykonała zadania. W przypadku CT jest to nieuwolnienie wszystkich zakładników a w przypadku Terrorystów (TT) nie ustawienie bomby na specjalnym do tego miejscu BS(bombsite). Jednak czas do wybuchu bomby nie jest liczony do czasu na rundę i gdy bomba zostanie podłożona czas rundy znika i jeżeli CT nie rozbroją bomby to T wygrają.
Metin2 vs Last Chaos
Jak już wcześniej wspominałem zarówno Metin2 jak i Last Chaos to gry Action MMORPG a więc przedstawiciele tego samego podgatunku gier MMO. Charakterystyczne dla obu gier jest spolszczenie na język polski, zajmowanie się grami przez rodzimych GameMasterów oraz wydanie obu przez niemieckie firmy z branży gier massive multiplayer online i na tym podobieństwa się kończą. Metin2 wydała firma GameForge natomiast za Last Chaos stoi Gamigo.
Metin2 osadzono w dosyć typowych dla wschodnich gier RPG realiach fantasy, zręcznie łączących orientalny mistycyzm z fantastycznym światem przedstawionym, pełnym magii i demonów. Przez wiele lat władzę nad rozległym kontynentem sprawowali przedstawiciele wielkiego imperium. Pokojowo nastawieni mieszkańcy żyli w spokoju i harmonii, ciesząc się z opieki mądrych i sprawiedliwych władców. Niestety, czasy prosperity zakończyły się wraz z potężnym deszczem meteorytów, który zbombardował znaczną część planety. Kraina wkrótce zaroiła się od magicznych kamieni kosmicznego pochodzenia (tytułowych Metinów), które mocno skomplikowało życie mieszkańców. Kłopotliwe monumenty przy zetknięciu z żywymi organizmami przeobrażały je w monstrualne stwory, zaś lokalne powietrze błyskawicznie zostało zatrute nosicielami nieznanej choroby. Tak daleka ingerencja w naturalny porządek imperium nie mogła przejść niezauważona. W bardzo krótkim czasie wielkie państwo straciło terytorialną spójność i rozpadło się na trzy mniejsze królestwa, zaciekle walczące o przetrwanie i traktujące się wzajemnie jak nieprzejednanych wrogów. Był jednak słabe i żyły w ciągłym strachu przed mocą kosmicznych kamieni. Z czasem pojawił się jednak ktoś, kto mógłby stać się zbawicielem narodu - osobnik noszący miano Smoczego Boga (Dragon God), dysponujący potęgą zdolną zneutralizować i pokonać wpływy Metinów. Gracze opowiadają się po jednej z trzech dostępnych stron konfliktu, zwalczają bohaterów odmiennych nacji i starają się zyskać przychylność potężnego bóstwa.
Last Chaos to rozbudowana i nowoczesna gra typu MMORPG, oferująca jednocześnie darmową rozgrywkę za pośrednictwem serwerów polskich. Za stworzenie i rozwój omawianej pozycji odpowiada koreańska firma NAKO T-Entertainment, natomiast właścicielem praw do gry na Europę oraz wydawcą gry na polskim rynku jest firma Gamigo.
Otoczka fabularna Last Chaos nie należy do najbardziej oryginalnych. Przez wiele lat wszechświat tworzyły trzy światy - Kraina Mroku, będąca we władaniu lorda ciemności Eresa; Ląd Blasku, zarządzany przez praworządnego boga Apollona; oraz Iris - kontynent zamieszkały przez rasy śmiertelne. Przez wiele lat krainy żyły równolegle, nie mieszając się we własne sprawy. Sytuacja ta nie mogła jednak trwać długo, zważywszy na szalenie ambitne terytorialnie zapędy Eresa. Zdołał on zebrać potężną armię, złożoną z przedstawicieli rasy specjalnie stworzonej do walki - Tytanów, znacznie silniejszych i wytrzymalszych od zwykłych ludzi. Najeżdżając Iris, bóg mroku pragnął tylko jednego - zmiażdżenia wszystkich śmiertelnych ras. Początkowo doskonały plan inwazji uległ jednak znacznym komplikacjom po tym, jak swoje trzy grosze postanowił wtrącić Apollon, świadomy zagrożenia związanego z zakusami swego odwiecznego rywala. Obdarzył on Tytanów inteligencją i świadomością, w wyniku czego przestali oni być idealnymi maszynami do zabijania, a wielu z nich zbuntowało się przeciwko swemu stwórcy, walcząc ramię w ramię z rdzenną ludnością Iris. Tak rozpoczęła się epicka konfrontacja sił, okres burzliwych wojen, niezliczonych zdrad i wielkiego rozlewu krwi. To właśnie epoka dla odważnych bohaterów, takich jak Ty, drogi graczu.
Jeżeli jesteś typem osoby stawiającej na grafikę to z pewnością wybierzesz Last Chaos, jeżeli jednak stawiasz na prostotę to trafniej będzie wybrać Metin2.
Printex
Metin2 osadzono w dosyć typowych dla wschodnich gier RPG realiach fantasy, zręcznie łączących orientalny mistycyzm z fantastycznym światem przedstawionym, pełnym magii i demonów. Przez wiele lat władzę nad rozległym kontynentem sprawowali przedstawiciele wielkiego imperium. Pokojowo nastawieni mieszkańcy żyli w spokoju i harmonii, ciesząc się z opieki mądrych i sprawiedliwych władców. Niestety, czasy prosperity zakończyły się wraz z potężnym deszczem meteorytów, który zbombardował znaczną część planety. Kraina wkrótce zaroiła się od magicznych kamieni kosmicznego pochodzenia (tytułowych Metinów), które mocno skomplikowało życie mieszkańców. Kłopotliwe monumenty przy zetknięciu z żywymi organizmami przeobrażały je w monstrualne stwory, zaś lokalne powietrze błyskawicznie zostało zatrute nosicielami nieznanej choroby. Tak daleka ingerencja w naturalny porządek imperium nie mogła przejść niezauważona. W bardzo krótkim czasie wielkie państwo straciło terytorialną spójność i rozpadło się na trzy mniejsze królestwa, zaciekle walczące o przetrwanie i traktujące się wzajemnie jak nieprzejednanych wrogów. Był jednak słabe i żyły w ciągłym strachu przed mocą kosmicznych kamieni. Z czasem pojawił się jednak ktoś, kto mógłby stać się zbawicielem narodu - osobnik noszący miano Smoczego Boga (Dragon God), dysponujący potęgą zdolną zneutralizować i pokonać wpływy Metinów. Gracze opowiadają się po jednej z trzech dostępnych stron konfliktu, zwalczają bohaterów odmiennych nacji i starają się zyskać przychylność potężnego bóstwa.
Last Chaos to rozbudowana i nowoczesna gra typu MMORPG, oferująca jednocześnie darmową rozgrywkę za pośrednictwem serwerów polskich. Za stworzenie i rozwój omawianej pozycji odpowiada koreańska firma NAKO T-Entertainment, natomiast właścicielem praw do gry na Europę oraz wydawcą gry na polskim rynku jest firma Gamigo.
Otoczka fabularna Last Chaos nie należy do najbardziej oryginalnych. Przez wiele lat wszechświat tworzyły trzy światy - Kraina Mroku, będąca we władaniu lorda ciemności Eresa; Ląd Blasku, zarządzany przez praworządnego boga Apollona; oraz Iris - kontynent zamieszkały przez rasy śmiertelne. Przez wiele lat krainy żyły równolegle, nie mieszając się we własne sprawy. Sytuacja ta nie mogła jednak trwać długo, zważywszy na szalenie ambitne terytorialnie zapędy Eresa. Zdołał on zebrać potężną armię, złożoną z przedstawicieli rasy specjalnie stworzonej do walki - Tytanów, znacznie silniejszych i wytrzymalszych od zwykłych ludzi. Najeżdżając Iris, bóg mroku pragnął tylko jednego - zmiażdżenia wszystkich śmiertelnych ras. Początkowo doskonały plan inwazji uległ jednak znacznym komplikacjom po tym, jak swoje trzy grosze postanowił wtrącić Apollon, świadomy zagrożenia związanego z zakusami swego odwiecznego rywala. Obdarzył on Tytanów inteligencją i świadomością, w wyniku czego przestali oni być idealnymi maszynami do zabijania, a wielu z nich zbuntowało się przeciwko swemu stwórcy, walcząc ramię w ramię z rdzenną ludnością Iris. Tak rozpoczęła się epicka konfrontacja sił, okres burzliwych wojen, niezliczonych zdrad i wielkiego rozlewu krwi. To właśnie epoka dla odważnych bohaterów, takich jak Ty, drogi graczu.
Jeżeli jesteś typem osoby stawiającej na grafikę to z pewnością wybierzesz Last Chaos, jeżeli jednak stawiasz na prostotę to trafniej będzie wybrać Metin2.
Printex
Polska gra ucząca zarabiać
Gry przeglądarkowe przyciągają coraz więcej młodych ludzi, szukających rozrywki na poziomie i rywalizacji z realnym przeciwnikiem. Niestety szybko okazuje się, że niektóre gry nie są tak atrakcyjne jak się wydawały – w praktyce polegają na powtarzaniu tych samych czynności, o zwycięstwie decyduje ilość czasu spędzonego przed monitorem i opłacone konto premium. Bystre osoby, które oczekują przyjemnej i ambitnej zabawy w ciągu wypełnionego zajęciami dnia w końcu doczekały się odpowiedniej gry dla siebie. Tym wyjątkowym tytułem jest gra ekonomiczna Farmersi.
Nazwa początkowo może być nieco myląca - gra Farmersi ma tyle wspólnego z rolnictwem co matematyka z jabłkami – można uczyć się dodawania na jabłkach i jak widać można uczyć się zarządzania na bizonach, krowach i kukurydzy.
Mamy tu do czynienia z Dzikim Zachodem, więc od czasu do czasu słuszność własnej sprawy należy wesprzeć również rewolwerem. Tak jak w rzeczywistości, w grze występują także zdarzenia losowe – susze, napady Indian, szarańcza – są one odzwierciedleniem rzeczywistości, która nas otacza np. krachu na rynku.
Kolty w dłoń i na koń!
Grać w Farmersów może każdy i to za darmo. Potrzebna jest tylko przeglądarka internetowa, otwarta głowa i minimum 15 minut dziennie. W grze wcielamy się w postać farmera na Dzikim Zachodzie, czyli na terytorium USA w połowie XIX wieku. Naszym zadaniem jest handel dobrami wyprodukowanymi na farmie oraz inwestowanie w ziemię, bydło i nieruchomości.
Na starcie rozgrywki wszyscy gracze mają jednakową sytuację, ale już po paru turach wyniki mocno się różnią. Wszystko zależy wyłącznie od decyzji podejmowanych przez graczy. Rozbudowane rynki i możliwości spekulacji sprawiają, że każda rozgrywka jest niepowtarzalna. Dodatkowo grę urozmaicają walki kowbojów, których możemy zatrudnić i użyć do ataku na farmy przeciwników.
Podczas gry ustalamy ile ziemi przeznaczyć na pastwiska, a ile na uprawy czy kupić krowy, czy może lepiej ubić je na mięso, a pieniądze zainwestować w bar lub kuźnię. Każda tura to jeden rok w grze – krowy rozmnażają się, dają mleko, zbieramy plony i sprzedajemy je na rynku lokalnym lub eksportowym, wspólnym dla wszystkich graczy.
Gra inna niż te, co znasz…
Farmersi to zupełnie inna gra niż większość dostępnych gier „przeglądarkowych”. To gra turowa, w której przeliczenia mogą następować co 5 lub 10 minut oraz co 12 lub 24 godziny. Dostępnych jest ok. 50 miast, różniących się parametrami rynków i liczbą graczy biorących udział w grze (od 2 do 18 jednocześnie). Wybierać można także spośród pięciu różnych celów rozgrywki.
Oprócz rozgrywek standardowych dostępny jest scenariusz fabularny Wild West i Puchar Dzikiego Zachodu. Jeśli ktoś lubi towarzystwo i czuje potrzebę bliższej współpracy, ma możliwość dołączenia do jednej z wielu drużyn i grania w trybie drużynowym, mając na celu wynik całego zespołu, a nie tylko swój indywidualny.
Można prowadzić jednocześnie kilka rozgrywek, a po każdej zakończonej grze gracze zdobywają punkty doświadczenia (PD). Wraz ze zdobywaniem PD gracze otrzymują dostęp do bardziej rozbudowanych miast, gdzie jest więcej możliwości inwestycyjnych, a gra jest dłuższa i trudniejsza.
3 lata udoskonaleń!
Gra Farmersi pojawiła się w polskim Internecie w sierpniu 2006 roku. Od tego czasu twórcy gry wraz z graczami nieustannie ją ulepszają, wprowadzając nowe elementy. Zgrana i otwarta społeczność graczy, przyjazna atmosfera na forum gry, publikowana co miesiąc gazetka „Farmersi Times” i organizowane konkursy sprawiają, że na Farmersi.pl można przyjemnie spędzić czas, również poza samymi rozgrywkami. Ważne jest również to, że oprócz zabawy i rywalizacji, gra ma wysokie walory edukacyjne – w praktyce dowiadujemy się jak działają rynki, jak inwestować, zarządzać finansami i rozpoznawać trendy rynkowe.
Aby rozpocząć grę wejdź na http://farmersi.pl/.
Tomasz Smieszkoł - przedsiębiorca i właściciel gry biznesowej Farmersi.pl
Nazwa początkowo może być nieco myląca - gra Farmersi ma tyle wspólnego z rolnictwem co matematyka z jabłkami – można uczyć się dodawania na jabłkach i jak widać można uczyć się zarządzania na bizonach, krowach i kukurydzy.
Mamy tu do czynienia z Dzikim Zachodem, więc od czasu do czasu słuszność własnej sprawy należy wesprzeć również rewolwerem. Tak jak w rzeczywistości, w grze występują także zdarzenia losowe – susze, napady Indian, szarańcza – są one odzwierciedleniem rzeczywistości, która nas otacza np. krachu na rynku.
Kolty w dłoń i na koń!
Grać w Farmersów może każdy i to za darmo. Potrzebna jest tylko przeglądarka internetowa, otwarta głowa i minimum 15 minut dziennie. W grze wcielamy się w postać farmera na Dzikim Zachodzie, czyli na terytorium USA w połowie XIX wieku. Naszym zadaniem jest handel dobrami wyprodukowanymi na farmie oraz inwestowanie w ziemię, bydło i nieruchomości.
Na starcie rozgrywki wszyscy gracze mają jednakową sytuację, ale już po paru turach wyniki mocno się różnią. Wszystko zależy wyłącznie od decyzji podejmowanych przez graczy. Rozbudowane rynki i możliwości spekulacji sprawiają, że każda rozgrywka jest niepowtarzalna. Dodatkowo grę urozmaicają walki kowbojów, których możemy zatrudnić i użyć do ataku na farmy przeciwników.
Podczas gry ustalamy ile ziemi przeznaczyć na pastwiska, a ile na uprawy czy kupić krowy, czy może lepiej ubić je na mięso, a pieniądze zainwestować w bar lub kuźnię. Każda tura to jeden rok w grze – krowy rozmnażają się, dają mleko, zbieramy plony i sprzedajemy je na rynku lokalnym lub eksportowym, wspólnym dla wszystkich graczy.
Gra inna niż te, co znasz…
Farmersi to zupełnie inna gra niż większość dostępnych gier „przeglądarkowych”. To gra turowa, w której przeliczenia mogą następować co 5 lub 10 minut oraz co 12 lub 24 godziny. Dostępnych jest ok. 50 miast, różniących się parametrami rynków i liczbą graczy biorących udział w grze (od 2 do 18 jednocześnie). Wybierać można także spośród pięciu różnych celów rozgrywki.
Oprócz rozgrywek standardowych dostępny jest scenariusz fabularny Wild West i Puchar Dzikiego Zachodu. Jeśli ktoś lubi towarzystwo i czuje potrzebę bliższej współpracy, ma możliwość dołączenia do jednej z wielu drużyn i grania w trybie drużynowym, mając na celu wynik całego zespołu, a nie tylko swój indywidualny.
Można prowadzić jednocześnie kilka rozgrywek, a po każdej zakończonej grze gracze zdobywają punkty doświadczenia (PD). Wraz ze zdobywaniem PD gracze otrzymują dostęp do bardziej rozbudowanych miast, gdzie jest więcej możliwości inwestycyjnych, a gra jest dłuższa i trudniejsza.
3 lata udoskonaleń!
Gra Farmersi pojawiła się w polskim Internecie w sierpniu 2006 roku. Od tego czasu twórcy gry wraz z graczami nieustannie ją ulepszają, wprowadzając nowe elementy. Zgrana i otwarta społeczność graczy, przyjazna atmosfera na forum gry, publikowana co miesiąc gazetka „Farmersi Times” i organizowane konkursy sprawiają, że na Farmersi.pl można przyjemnie spędzić czas, również poza samymi rozgrywkami. Ważne jest również to, że oprócz zabawy i rywalizacji, gra ma wysokie walory edukacyjne – w praktyce dowiadujemy się jak działają rynki, jak inwestować, zarządzać finansami i rozpoznawać trendy rynkowe.
Aby rozpocząć grę wejdź na http://farmersi.pl/.
Tomasz Smieszkoł - przedsiębiorca i właściciel gry biznesowej Farmersi.pl
Last Chaos - polska gra MMORPG
Last Chaos to rozbudowana i nowoczesna gra typu MMORPG, oferująca jednocześnie darmową rozgrywkę za pośrednictwem serwerów polskich. Za stworzenie i rozwój omawianej pozycji odpowiada koreańska firma NAKO T-Entertainment, natomiast właścicielem praw do gry na Europę oraz wydawcą gry na polskim rynku jest firma Gamigo.
Otoczka fabularna Last Chaos nie należy do najbardziej oryginalnych. Przez wiele lat wszechświat tworzyły trzy światy - Kraina Mroku, będąca we władaniu lorda ciemności Eresa; Ląd Blasku, zarządzany przez praworządnego boga Apollona; oraz Iris - kontynent zamieszkały przez rasy śmiertelne. Przez wiele lat krainy żyły równolegle, nie mieszając się we własne sprawy. Sytuacja ta nie mogła jednak trwać długo, zważywszy na szalenie ambitne terytorialnie zapędy Eresa. Zdołał on zebrać potężną armię, złożoną z przedstawicieli rasy specjalnie stworzonej do walki - Tytanów, znacznie silniejszych i wytrzymalszych od zwykłych ludzi. Najeżdżając Iris, bóg mroku pragnął tylko jednego - zmiażdżenia wszystkich śmiertelnych ras. Początkowo doskonały plan inwazji uległ jednak znacznym komplikacjom po tym, jak swoje trzy grosze postanowił wtrącić Apollon, świadomy zagrożenia związanego z zakusami swego odwiecznego rywala. Obdarzył on Tytanów inteligencją i świadomością, w wyniku czego przestali oni być idealnymi maszynami do zabijania, a wielu z nich zbuntowało się przeciwko swemu stwórcy, walcząc ramię w ramię z rdzenną ludnością Iris. Tak rozpoczęła się epicka konfrontacja sił, okres burzliwych wojen, niezliczonych zdrad i wielkiego rozlewu krwi. To właśnie epoka dla odważnych bohaterów, takich jak Ty, drogi graczu.
Każda postać charakteryzuje się zestawem czterech głównych atrybutów (siła, zręczność, wytrzymałość i inteligencja) oraz paletą zdolności specjalnych, zależnych od wybranej profesji. Nasz wirtualny awatar może przyjąć jeden z sześciu dostępnych kształtów. Tytan to silny i twardy wojownik, dobywający potężne miecze i topory oraz dysponujący szerokim wachlarzem uderzeń i indywidualnych buffów. Po osiągnięciu 30 poziomu doświadczenia może wyspecjalizować się w walce, wybierając drogę Górskiego Wojownika (Highlander) lub Mistrza Wojny (War Master). Rycerz to ludzka odpowiedź na wynalazek Eresa - jest on najlepiej opancerzonym i najwytrzymalszym żołnierzem, idealnie nadającym się do roli drużynowego tanka. Z czasem może przeobrazić się w Rycerza Świątynnego (skupionego na defensywie i wiernego swemu pierwotnemu wyposażeniu, złożonego z miecza oraz tarczy) lub Królewskiego (walczącego dwoma mieczami oraz obdarzonego większymi możliwościami ofensywnymi). Kolejnymi postaciami są Czarodziejka oraz Uzdrowicielka, oboje płci pięknej. Pierwsza odznacza się wybitnymi zdolnościami w manipulowaniu materią (także tą ciemną) i zadawaniu znacznych obrażeń magicznych; druga zaś jest jej kompletną przeciwnością - posiada szeroki zestaw zaklęć wspomagających, leczących i wskrzeszających, zaś w walce zdecydowanie preferuje trzymać dystans, atakując za pomocą różdżek lub łuków (mając przy tym szczególne uzdolnienie do tych ostatnich - należy bowiem do rasy Elfów Wysokich). Stawkę dopełnia: szybka i przebiegła Szelma, doskonale operująca dwoma sztyletami na bliskim dystansie lub wprawnie posługująca się kuszą w walce dystansowej; oraz tajemniczy i niebezpieczny Zaklinacz, specjalizujący się w przywoływaniu potworów i zakrzywianiu granic między światami.
Osią rozgrywki i jednocześnie najistotniejszym sposobem na rozwój kierowanej przez nas postaci jest bezpośrednia walka z lokalną populacją potworów. Nie brakuje jednak akcentów nieco ambitniejszych - na każdym poziomie gracz otrzymuje dostęp do nowej palety questów, ma także możliwość rozwijania swego herosa w zdolnościach wydobywczo-rzemieślniczych (interakcja z energetycznymi kamieniami, ziółkami, rudami metali etc.). Oryginalnym rozwiązaniem, przywodzącym na myśl takie hity jak World of Warcraft czy Guild Wars, jest system "osobistych podziemi", które tworzone są specjalnie na potrzeby pojedynczych bohaterów i drużyn. Pozwalają one na szybką i nieskrępowaną zabawę w kameralnej atmosferze. Nie brakuje oczywiście terenów i lochów otwartych dla wszystkich graczy. Całkiem świeżym pomysłem jest również specjalny tryb rozgrywki, ochrzczony mianem PvPvE - Player vs Player vs Environment. Polega on na tworzeniu rozległych sojuszy, w ramach których współpracują postacie kierowane zarówno przez graczy, jak i przez serwer - w takiej sytuacji nie koncentrujemy się wyłącznie na grindowaniu lub na czystym PvP, lecz łączymy obie czynności, w zależności od naszych preferencji lub zaistniałej sytuacji. Co ważne, nie jesteśmy skazani na podróżowanie po świecie w samotności, nawet gdy wokół otaczają nas obcy gracze - zawsze możemy liczyć na wiernego, zwierzęcego towarzysza (do wyboru np. smok lub koń).
Printex
Otoczka fabularna Last Chaos nie należy do najbardziej oryginalnych. Przez wiele lat wszechświat tworzyły trzy światy - Kraina Mroku, będąca we władaniu lorda ciemności Eresa; Ląd Blasku, zarządzany przez praworządnego boga Apollona; oraz Iris - kontynent zamieszkały przez rasy śmiertelne. Przez wiele lat krainy żyły równolegle, nie mieszając się we własne sprawy. Sytuacja ta nie mogła jednak trwać długo, zważywszy na szalenie ambitne terytorialnie zapędy Eresa. Zdołał on zebrać potężną armię, złożoną z przedstawicieli rasy specjalnie stworzonej do walki - Tytanów, znacznie silniejszych i wytrzymalszych od zwykłych ludzi. Najeżdżając Iris, bóg mroku pragnął tylko jednego - zmiażdżenia wszystkich śmiertelnych ras. Początkowo doskonały plan inwazji uległ jednak znacznym komplikacjom po tym, jak swoje trzy grosze postanowił wtrącić Apollon, świadomy zagrożenia związanego z zakusami swego odwiecznego rywala. Obdarzył on Tytanów inteligencją i świadomością, w wyniku czego przestali oni być idealnymi maszynami do zabijania, a wielu z nich zbuntowało się przeciwko swemu stwórcy, walcząc ramię w ramię z rdzenną ludnością Iris. Tak rozpoczęła się epicka konfrontacja sił, okres burzliwych wojen, niezliczonych zdrad i wielkiego rozlewu krwi. To właśnie epoka dla odważnych bohaterów, takich jak Ty, drogi graczu.
Każda postać charakteryzuje się zestawem czterech głównych atrybutów (siła, zręczność, wytrzymałość i inteligencja) oraz paletą zdolności specjalnych, zależnych od wybranej profesji. Nasz wirtualny awatar może przyjąć jeden z sześciu dostępnych kształtów. Tytan to silny i twardy wojownik, dobywający potężne miecze i topory oraz dysponujący szerokim wachlarzem uderzeń i indywidualnych buffów. Po osiągnięciu 30 poziomu doświadczenia może wyspecjalizować się w walce, wybierając drogę Górskiego Wojownika (Highlander) lub Mistrza Wojny (War Master). Rycerz to ludzka odpowiedź na wynalazek Eresa - jest on najlepiej opancerzonym i najwytrzymalszym żołnierzem, idealnie nadającym się do roli drużynowego tanka. Z czasem może przeobrazić się w Rycerza Świątynnego (skupionego na defensywie i wiernego swemu pierwotnemu wyposażeniu, złożonego z miecza oraz tarczy) lub Królewskiego (walczącego dwoma mieczami oraz obdarzonego większymi możliwościami ofensywnymi). Kolejnymi postaciami są Czarodziejka oraz Uzdrowicielka, oboje płci pięknej. Pierwsza odznacza się wybitnymi zdolnościami w manipulowaniu materią (także tą ciemną) i zadawaniu znacznych obrażeń magicznych; druga zaś jest jej kompletną przeciwnością - posiada szeroki zestaw zaklęć wspomagających, leczących i wskrzeszających, zaś w walce zdecydowanie preferuje trzymać dystans, atakując za pomocą różdżek lub łuków (mając przy tym szczególne uzdolnienie do tych ostatnich - należy bowiem do rasy Elfów Wysokich). Stawkę dopełnia: szybka i przebiegła Szelma, doskonale operująca dwoma sztyletami na bliskim dystansie lub wprawnie posługująca się kuszą w walce dystansowej; oraz tajemniczy i niebezpieczny Zaklinacz, specjalizujący się w przywoływaniu potworów i zakrzywianiu granic między światami.
Osią rozgrywki i jednocześnie najistotniejszym sposobem na rozwój kierowanej przez nas postaci jest bezpośrednia walka z lokalną populacją potworów. Nie brakuje jednak akcentów nieco ambitniejszych - na każdym poziomie gracz otrzymuje dostęp do nowej palety questów, ma także możliwość rozwijania swego herosa w zdolnościach wydobywczo-rzemieślniczych (interakcja z energetycznymi kamieniami, ziółkami, rudami metali etc.). Oryginalnym rozwiązaniem, przywodzącym na myśl takie hity jak World of Warcraft czy Guild Wars, jest system "osobistych podziemi", które tworzone są specjalnie na potrzeby pojedynczych bohaterów i drużyn. Pozwalają one na szybką i nieskrępowaną zabawę w kameralnej atmosferze. Nie brakuje oczywiście terenów i lochów otwartych dla wszystkich graczy. Całkiem świeżym pomysłem jest również specjalny tryb rozgrywki, ochrzczony mianem PvPvE - Player vs Player vs Environment. Polega on na tworzeniu rozległych sojuszy, w ramach których współpracują postacie kierowane zarówno przez graczy, jak i przez serwer - w takiej sytuacji nie koncentrujemy się wyłącznie na grindowaniu lub na czystym PvP, lecz łączymy obie czynności, w zależności od naszych preferencji lub zaistniałej sytuacji. Co ważne, nie jesteśmy skazani na podróżowanie po świecie w samotności, nawet gdy wokół otaczają nas obcy gracze - zawsze możemy liczyć na wiernego, zwierzęcego towarzysza (do wyboru np. smok lub koń).
Printex
Requiem, czyli MMORPG inny niż wszystkie
Oto początek historii świata przedstawionego, Ethergii...
Żadna z ośmiu pierwotnych ras nie zostawiła po sobie historycznych zapisków, a jedyne ślady przeszłości to relikty i obrazy znalezione w Ruinach poza Ethergią. Jedynie cztery z tych ośmiu ras wciąż egzystują w świecie Requiem.
Starożytna era była czasem pokoju, z drobnymi tylko konfliktami pomiędzy ośmioma rasami, jako że wszelkie sojusze, rywalizacje czy wrogości zmieniały się często. Ten okres zakończył się, kiedy Nachowie, twory nocy, pewne swej wyższości nad innymi rasami, wypowiedziały wojnę rasom humanoidalnym. Nachowie sprzymierzyli się z Ohrgami, Khunami i pół-ludzkimi Bartukami przeciwko humanoidalnym Turanom i Xenoa. Podczas gdy ci ostatni walczyli w obronie przeciw sojuszowi Nachów, rasa Eonay pozostała neutralna i unikała konfliktów, wybierając poświęcenie się rozwojowi nauki.
Pierwsza wielka zmiana w mocach nastąpiła, kiedy pół-ludzcy Bartukowie nagle zdradzili Nachów i przyłączyli się do Turanów i Xenoa. Strata głównego sojusznika skłoniła Nachów do stworzenia nowej rasy Kruxena, hybrydy Nachów i kilku pozostałych w lojalności Bartuków. Nowo powstałe istoty stały się maszynami do zabijania wrogów sojuszu Nachów.
Tymczasem neutralna rasa Eonay zdobyła niesamowitą potęgę poprzez opanowanie Many za pomocą nowo rozwiniętych technologii
Natsu zostali ostatecznie pokonani przez decydujący błąd: niechcący uwięzili się w szczelinie wymiarów, kiedy jeden z nich dotknął Noxxionu, źródła Many Luahn, której używali jako energii. Kruxeni, Ohrgowie i Khunowie, bez siły i przewodnictwa Nachów, zostali szybko pokonani przez Turanów i Bartuków. Wojna się zakończyła, Kruxeni rozproszyli się po świecie, a rasy Turanów i Bartuków zaprowadziły pokój. W kolejnych latach rasa Eonay osiągnęła szczyt dobrobytu, używając swojej zaawansowanej technologii w Exekionie, i zdecydowała się opuścić rodzimy wymiar, by odkryć nieznany wszechświat. Niestety, pozostawili oni resztki swoich badań i odkryć...
Requiem: Memento Mori
Żadna z ośmiu pierwotnych ras nie zostawiła po sobie historycznych zapisków, a jedyne ślady przeszłości to relikty i obrazy znalezione w Ruinach poza Ethergią. Jedynie cztery z tych ośmiu ras wciąż egzystują w świecie Requiem.
Starożytna era była czasem pokoju, z drobnymi tylko konfliktami pomiędzy ośmioma rasami, jako że wszelkie sojusze, rywalizacje czy wrogości zmieniały się często. Ten okres zakończył się, kiedy Nachowie, twory nocy, pewne swej wyższości nad innymi rasami, wypowiedziały wojnę rasom humanoidalnym. Nachowie sprzymierzyli się z Ohrgami, Khunami i pół-ludzkimi Bartukami przeciwko humanoidalnym Turanom i Xenoa. Podczas gdy ci ostatni walczyli w obronie przeciw sojuszowi Nachów, rasa Eonay pozostała neutralna i unikała konfliktów, wybierając poświęcenie się rozwojowi nauki.
Pierwsza wielka zmiana w mocach nastąpiła, kiedy pół-ludzcy Bartukowie nagle zdradzili Nachów i przyłączyli się do Turanów i Xenoa. Strata głównego sojusznika skłoniła Nachów do stworzenia nowej rasy Kruxena, hybrydy Nachów i kilku pozostałych w lojalności Bartuków. Nowo powstałe istoty stały się maszynami do zabijania wrogów sojuszu Nachów.
Tymczasem neutralna rasa Eonay zdobyła niesamowitą potęgę poprzez opanowanie Many za pomocą nowo rozwiniętych technologii
Natsu zostali ostatecznie pokonani przez decydujący błąd: niechcący uwięzili się w szczelinie wymiarów, kiedy jeden z nich dotknął Noxxionu, źródła Many Luahn, której używali jako energii. Kruxeni, Ohrgowie i Khunowie, bez siły i przewodnictwa Nachów, zostali szybko pokonani przez Turanów i Bartuków. Wojna się zakończyła, Kruxeni rozproszyli się po świecie, a rasy Turanów i Bartuków zaprowadziły pokój. W kolejnych latach rasa Eonay osiągnęła szczyt dobrobytu, używając swojej zaawansowanej technologii w Exekionie, i zdecydowała się opuścić rodzimy wymiar, by odkryć nieznany wszechświat. Niestety, pozostawili oni resztki swoich badań i odkryć...
Requiem: Memento Mori
Pomoce do gier
Pomocom do gier towarzyszą mieszane uczucia - dla jednych ich wykorzystywanie to zwyczajne oszukiwanie popularnie zwane "lamerstwem", a dla innych to rozsądne wyjście z trudnej sytuacji w postaci braku rozwiązania problemu napotkanego grze. Czy dziwne jest, że po kody do gier sięgają gracze, którzy zapłacili za aplikację ponad 100 złotych, a po 15 minutach grania trafili na barierę, która uniemożliwia im przejście do kolejnego etapu? Oczywiście nie. Gracz musiałby tym sposobem całkowicie zrezygnować z gry i po prostu wydać pieniądze na kolejną, a to mało rozsądne. Najwięksi fani gier twierdzą, że dla nich jakiekolwiek pomoce są całkowitą ostatecznością.
Jeden z najbardziej cenionych polskich graczy Piotr Brzeźnicki przyznaje, że nie potrafił sobie poradzić z Call od Duty w najnowszej części na najwyższym poziomie. Pobrał on z internetu save do call of duty modern warfare 2 i po prostu rozpoczął rozgrywkę od kolejnego etapu. Dzięki temu nie stracił pieniędzy. Wywnioskować z tego można, że żadnym wstydem jest korzystanie z pomocy skoro sięgają po nie również zawodowcy. To dobry sposób na pójście dalej w grze i nie poprzestanie zabawy.
Szymon
Jeden z najbardziej cenionych polskich graczy Piotr Brzeźnicki przyznaje, że nie potrafił sobie poradzić z Call od Duty w najnowszej części na najwyższym poziomie. Pobrał on z internetu save do call of duty modern warfare 2 i po prostu rozpoczął rozgrywkę od kolejnego etapu. Dzięki temu nie stracił pieniędzy. Wywnioskować z tego można, że żadnym wstydem jest korzystanie z pomocy skoro sięgają po nie również zawodowcy. To dobry sposób na pójście dalej w grze i nie poprzestanie zabawy.
Szymon
Gry MMORPG - potęga nałogu
Moim zdaniem jest to chore, pomimo że sam jestem dosyć aktywnym graczem i zdarza mi się siedzieć po kilka godzin dziennie. Osobiście nigdy nie przykładałem większej wagi do gier, w które grałem, gdyż zawsze traktowałem je jako zabawę, a nie obowiązek, czy alternatywę dla prawdziwego (realnego) życia. Z obserwacji wiem, że wielu - szczególnie młodych - graczy zatraciło tego typu świadomą ocenę i przekroczyło granicę pomiędzy przyjemnością a nałogiem.
Kim są takie osoby? Przede wszystkim należy stworzyć profil typowego nałogowego gracza - chłopiec w wieku gimnazjalnym, w porywach licealnym, średnio inteligentny, z reguły z problemami w prawdziwym życiu. Skoro gra po dwadzieścia godzin dziennie, to oznacza, że ten świat go wciągnął i zależy mu na nim nie mniej (a czasami bardziej) niż na tym realnym. Ponieważ z reguły nie jest osobą szanowaną, stara się zdobywać respekt w komputerowo stworzonym świecie i czerpie z tego pewnego rodzaju satysfakcję. Ot, typowy przykład pryszczatego, grubego piętnastolatka, którego koledzy biją w szkole, traktując przy tym jak najgorszego śmiecia.
Taki niestabilnie emocjonalny dzieciak jest w stanie zrobić wszystko żeby gdzieś, w którymś momencie swojego życia, osiągnąć jakiś sukces, nawet wirtualny. Jest to jednocześnie smutne i zadziwiające jak słaba psychicznie jest dzisiejsza młodzież. Przykłady takiego niezdrowego przywiązywania się do gier mógłbym mnożyć w nieskończoność. Najbardziej utkwił mi w pamięci pewien, dosyć specyficzny, chłopak, z którym miałem do czynienia, kiedy administrowałem swoim, nieistniejącym już, serwerem gry MMORPG. Sytuacja była dosyć nieprzyjemna, ponieważ byłem zmuszony permanentnie zbanować jego konto ze względu na przewinienia jakich się dopuścił. Jakież było moje zdziwienie, kiedy następnego dnia ujrzałem w swojej skrzynce e-mail, w którym pisał, że bardzo prosi o przywrócenie swojego konta, bo to jest jego życie i nie po to włożył w to tyle serca, żeby teraz zostało mu to odebrane.
Już w tym momencie uznałem gościa za dosyć dziwnego, bo kto przejmowałby się blokadą konta na jednym z tysięcy prywatnych serwerów? Sprawę trochę zbagatelizowałem, konta oczywiście nie odblokowałem i uznałem, że na tym koniec. Nie przypuszczałem jak bardzo się myliłem! Kilka dni później dostałem e-mail od jego rzekomej koleżanki, która również prosiła o odblokowanie jego konta, bo - tak jak on - jest graczem i rozmawiali o tym w szkole, a XYZ jest naprawdę bardzo smutny i zdołowany z tego powodu. Jakby na to nie patrzeć trochę to dziwne, że dwoje młodych ludzi nie ma ciekawszych tematów do rozmowy, mało tego - przejmują się tym, tak jakby coś im się stało w realnym świecie.
Na całej tej sytuacji zyskują deweloperzy, którzy tworzą swoje produkty w taki sposób, aby wyciągnąć jak najwięcej kasy od młodych, uzależnionych ludzi. Najlepszym przykładem ich podejścia są "sms shopy", gdzie można kupić różne dodatkowe opcje lub przedmioty w zamian za wysłanie smsa. Wiadomo, że nie każdy dzieciak ma dostęp do konta bankowego, a wysyłanie za pomocą przekazów pocztowych nie należy do metod wygodnych i szybkich, natomiast wiadomość tekstową możemy wysłać o każdej porze dnia i nocy nie ruszając się przy tym z domu. Co prawda wiąże się to z wysokimi cenami smsów, bo operatorzy takich usług pobierają kosmicznie wysokie prowizje, jednak nawet to nie jest przeszkodą dla tego, coraz bardziej popularnego, sposobu płatności. Współczesne gry MMORPG nastawione są na długą, trochę monotonną rozgrywkę z jednego powodu - aby gracz spędzał więcej czasu przy tytule. Wiadomo, że jeżeli zostało nam 5% do wbicia kolejnego poziomu, to nie pójdziemy spać, tylko postaramy się awansować dzisiaj, nawet jeżeli to 5% będziemy wbijali przez następne dwadzieścia minut.
Kolejnym czynnikiem sprzyjającym się uzależnieniu od danej gry jest kontakt z innymi ludźmi. Jak wiadomo MMORPG-i mają to do siebie, że tak naprawdę w pełni stawiają na współpracę między graczami. Czy to poprzez wspólne polowania, czy robienie questów. Grając kilka godzin dziennie siłą rzeczy spotykamy na swojej drodze wiele osób, co za tym idzie - nawiązujemy znajomości. Do tego dochodzi, popularna dzisiaj, komunikacja głosowa, która moim zdaniem jeszcze bardziej zbliża ludzi, bo czym innym jest pisać w grze, a czym innym rozmawiać i wiedzieć z kim mamy do czynienia. Tak naprawdę nawet za pomocą emotikonek nie jesteśmy w stanie okazywać emocji, natomiast podczas komunikacji głosowej taka możliwość istnieje (choć jest ograniczona). Po pewnym czasie zaczynamy się przywiązywać do tych osób, co jest szczególnie widoczne u graczy opisanych przeze mnie wyżej, ponieważ oni nie mają odpowiednich relacji ze znajomymi w realnym świecie.
Obecna sytuacja zaczyna mnie powoli przerażać. Dla coraz większej grupy ludzi Internet staje się miejscem, gdzie spędzają najwięcej czasu. Wyjdzie na to, że może nie moje, ale następne pokolenie będzie myślało, że jedynym źródłem rozrywki jest Internet, a większość naszych przyjaciół, to osoby, których nie znamy z "reala". Powoli zaczynamy produkować jednostki, które nie posiadają podstawowych umiejętności komunikacji międzyludzkiej, co w konsekwencji nie wróży nam świetlanej przyszłości. Osobiście nie mam pomysłu, jak przeciwdziałać temu zjawisku. Jeżeli podczas czytania tego wpisu na jakiś wpadliście, to piszcie. Czekam na komentarze!
IT-Blog - Blog zawierający nowości oraz przemyślenia z zakresu IT. Częste aktualizacje!
http://it-blog.com.pl
Kim są takie osoby? Przede wszystkim należy stworzyć profil typowego nałogowego gracza - chłopiec w wieku gimnazjalnym, w porywach licealnym, średnio inteligentny, z reguły z problemami w prawdziwym życiu. Skoro gra po dwadzieścia godzin dziennie, to oznacza, że ten świat go wciągnął i zależy mu na nim nie mniej (a czasami bardziej) niż na tym realnym. Ponieważ z reguły nie jest osobą szanowaną, stara się zdobywać respekt w komputerowo stworzonym świecie i czerpie z tego pewnego rodzaju satysfakcję. Ot, typowy przykład pryszczatego, grubego piętnastolatka, którego koledzy biją w szkole, traktując przy tym jak najgorszego śmiecia.
Taki niestabilnie emocjonalny dzieciak jest w stanie zrobić wszystko żeby gdzieś, w którymś momencie swojego życia, osiągnąć jakiś sukces, nawet wirtualny. Jest to jednocześnie smutne i zadziwiające jak słaba psychicznie jest dzisiejsza młodzież. Przykłady takiego niezdrowego przywiązywania się do gier mógłbym mnożyć w nieskończoność. Najbardziej utkwił mi w pamięci pewien, dosyć specyficzny, chłopak, z którym miałem do czynienia, kiedy administrowałem swoim, nieistniejącym już, serwerem gry MMORPG. Sytuacja była dosyć nieprzyjemna, ponieważ byłem zmuszony permanentnie zbanować jego konto ze względu na przewinienia jakich się dopuścił. Jakież było moje zdziwienie, kiedy następnego dnia ujrzałem w swojej skrzynce e-mail, w którym pisał, że bardzo prosi o przywrócenie swojego konta, bo to jest jego życie i nie po to włożył w to tyle serca, żeby teraz zostało mu to odebrane.
Już w tym momencie uznałem gościa za dosyć dziwnego, bo kto przejmowałby się blokadą konta na jednym z tysięcy prywatnych serwerów? Sprawę trochę zbagatelizowałem, konta oczywiście nie odblokowałem i uznałem, że na tym koniec. Nie przypuszczałem jak bardzo się myliłem! Kilka dni później dostałem e-mail od jego rzekomej koleżanki, która również prosiła o odblokowanie jego konta, bo - tak jak on - jest graczem i rozmawiali o tym w szkole, a XYZ jest naprawdę bardzo smutny i zdołowany z tego powodu. Jakby na to nie patrzeć trochę to dziwne, że dwoje młodych ludzi nie ma ciekawszych tematów do rozmowy, mało tego - przejmują się tym, tak jakby coś im się stało w realnym świecie.
Na całej tej sytuacji zyskują deweloperzy, którzy tworzą swoje produkty w taki sposób, aby wyciągnąć jak najwięcej kasy od młodych, uzależnionych ludzi. Najlepszym przykładem ich podejścia są "sms shopy", gdzie można kupić różne dodatkowe opcje lub przedmioty w zamian za wysłanie smsa. Wiadomo, że nie każdy dzieciak ma dostęp do konta bankowego, a wysyłanie za pomocą przekazów pocztowych nie należy do metod wygodnych i szybkich, natomiast wiadomość tekstową możemy wysłać o każdej porze dnia i nocy nie ruszając się przy tym z domu. Co prawda wiąże się to z wysokimi cenami smsów, bo operatorzy takich usług pobierają kosmicznie wysokie prowizje, jednak nawet to nie jest przeszkodą dla tego, coraz bardziej popularnego, sposobu płatności. Współczesne gry MMORPG nastawione są na długą, trochę monotonną rozgrywkę z jednego powodu - aby gracz spędzał więcej czasu przy tytule. Wiadomo, że jeżeli zostało nam 5% do wbicia kolejnego poziomu, to nie pójdziemy spać, tylko postaramy się awansować dzisiaj, nawet jeżeli to 5% będziemy wbijali przez następne dwadzieścia minut.
Kolejnym czynnikiem sprzyjającym się uzależnieniu od danej gry jest kontakt z innymi ludźmi. Jak wiadomo MMORPG-i mają to do siebie, że tak naprawdę w pełni stawiają na współpracę między graczami. Czy to poprzez wspólne polowania, czy robienie questów. Grając kilka godzin dziennie siłą rzeczy spotykamy na swojej drodze wiele osób, co za tym idzie - nawiązujemy znajomości. Do tego dochodzi, popularna dzisiaj, komunikacja głosowa, która moim zdaniem jeszcze bardziej zbliża ludzi, bo czym innym jest pisać w grze, a czym innym rozmawiać i wiedzieć z kim mamy do czynienia. Tak naprawdę nawet za pomocą emotikonek nie jesteśmy w stanie okazywać emocji, natomiast podczas komunikacji głosowej taka możliwość istnieje (choć jest ograniczona). Po pewnym czasie zaczynamy się przywiązywać do tych osób, co jest szczególnie widoczne u graczy opisanych przeze mnie wyżej, ponieważ oni nie mają odpowiednich relacji ze znajomymi w realnym świecie.
Obecna sytuacja zaczyna mnie powoli przerażać. Dla coraz większej grupy ludzi Internet staje się miejscem, gdzie spędzają najwięcej czasu. Wyjdzie na to, że może nie moje, ale następne pokolenie będzie myślało, że jedynym źródłem rozrywki jest Internet, a większość naszych przyjaciół, to osoby, których nie znamy z "reala". Powoli zaczynamy produkować jednostki, które nie posiadają podstawowych umiejętności komunikacji międzyludzkiej, co w konsekwencji nie wróży nam świetlanej przyszłości. Osobiście nie mam pomysłu, jak przeciwdziałać temu zjawisku. Jeżeli podczas czytania tego wpisu na jakiś wpadliście, to piszcie. Czekam na komentarze!
IT-Blog - Blog zawierający nowości oraz przemyślenia z zakresu IT. Częste aktualizacje!
http://it-blog.com.pl
Odizolowany świat gier Role Playing Games
Najczęściej używanym polskim zwrotem są "gry fabularne". Już sam ten zwrot daje dużo do myślenia. Pierwszy człon - "gry" oznacza, iż będzie to forma rozrywki, natomiast drugi człon - "fabularne" jest nieco mniej jasny, może oznaczać, iż istotą gry jest nie jakiś cel, ale fabuła, a więc przebieg rozgrywki. Angielski zwrot Role Playing to odgrywanie ról, a bardziej precyzyjnie - stworzonych przez siebie postaci. Tak, więc RPG to gra posiadająca fabułę częściowo zaplanowaną przez Mistrza Gry, w której głównym celem jest odgrywanie stworzonej przez siebie postaci.
W grach typu RPG gracz sam wybiera bohatera. Może nawet według własnego upodobania ubrać go, uzbroić, wybrać płeć. Najważniejszy jest jednak wybór profesji (np. między magiem, rycerzem, barbarzyńcą itp.) oraz ilości punktów swoich atrybutów (takich jak np. siła, szybkość, moc magiczna, zdolności obrony itp.) Wykreowana postać wykonuje różne zadania w zamian otrzymując np. złoto, jakieś przedmioty. Dzięki temu bohater staje się coraz bardziej potężny i jest w stanie pokonać coraz trudniejsze przeszkody.
Do najbardziej znanych należą tu: "Fallout", "Might & Magic". Tylko gry typu RPG przenoszą gracza do tak bardzo rozbudowanego, pełnego opcji i możliwości świata wirtualnego. Tu zwykle oprócz walki występują takie elementy jak rozmowy z botami (wirtualnymi postaciami), dążenie do rozwiązania zagadek logicznych, szukanie miejsc i postaci. Niekiedy taka gra stanowi prawdziwe wyzwanie dla gracza, ponieważ jest tam mnóstwo zagadek do rozwiązania lub wręcz śledztw, które należy przeprowadzać by dalsze przygody były dostępne. Często gatunek łączy się z FPP, czyli perspektywą świata widzianą oczami bohatera, przygodówką a nawet coraz częściej ostatnio ze strategią, gdzie każdy poszczególny żołnierz czy też rycerz w naszym wojsku zdobywa doświadczenie i staje się silniejszy. Zwykle na początku każdej z gry (Fallout, Baldurs Gate, Diablo, Oblivion, Gothic i wiele innych) bohater, w którego się wcielamy jest bardzo słaby, niemal bezbronny i staje naprzeciwko brutalnemu światu i postaciom, które chcą go zniszczyć.
Nasze pociechy, grając w tego typu gry mogą się z takim bohaterem utożsamiać porównując swój stan psychologiczny, niepowodzenia w szkole, brak zrozumienia ze strony rówieśników, braki w swoim stanie fizycznym. W dalszym rozwoju gry bohater staje się coraz silniejszy, zdolniejszy do pokonywania coraz silniejszych wrogów i bardziej gotowy stawiać czoła coraz to bardziej wyszukanym przeciwnościom. Dziecko w takim wirtualnym świecie może wówczas poczuć nadzieję, poczuć wewnętrzną siłę, która może wcale nie przełożyć się na świat rzeczywisty i spowodować tworzenie w umyśle innej, "lepszej rzeczywistości". Może również chcieć stale w tą sferę iluzji wracać. Wtenczas zamiast stawiać czoła problemom w życiu codziennym dziecko może od nich uciekać w swój "lepszy świat". Bohater gry typu RPG musi też ciągle zdobywać doświadczenie by stawać się silniejszym. Jednak prócz gromadzenia tego poprzez wykonywanie różnych zadań i przygód, zawsze trzeba zabijać. Im więcej krwi, tym więcej doświadczenia.
Hack and slash jest odmianą RPG. Tutaj wątki poboczne zostały ograniczone. W grach tego typu nie jest ważny rozwój postaci, ponieważ najważniejsza staje się walka z przeciwnikami. Najpopularniejszą grą tego typu jest "Diablo".
Trudno jest dzisiaj znaleźć cokolwiek na temat dobrego wpływu gier komputerowych. Znacznie więcej słyszy się słów krytyki i dezaprobaty. Gry RPG zaliczają się nie tylko do gier z dużą dawką przemocy ale chyba najbardziej gatunek jest potępiany za możliwości silnego uzależnienia i izolacji dzieci i młodzieży w wewnętrznym świecie wirtualnej rozrywki. Jednak tak jak w przypadku innych gatunków "złych" gier, próba udowadniania wszystkich wad bardziej przypomina propagandę i opieranie się na pustych sloganach aniżeli na rzetelnych wynikach badań, które tak naprawdę w przeważającej większości są ukierunkowane z góry na pokazanie złego ich wpływu na psychikę.
Artykuł wspiera serwis Darmowe gry online.
O autorze:
Roman Jurczyk
W grach typu RPG gracz sam wybiera bohatera. Może nawet według własnego upodobania ubrać go, uzbroić, wybrać płeć. Najważniejszy jest jednak wybór profesji (np. między magiem, rycerzem, barbarzyńcą itp.) oraz ilości punktów swoich atrybutów (takich jak np. siła, szybkość, moc magiczna, zdolności obrony itp.) Wykreowana postać wykonuje różne zadania w zamian otrzymując np. złoto, jakieś przedmioty. Dzięki temu bohater staje się coraz bardziej potężny i jest w stanie pokonać coraz trudniejsze przeszkody.
Do najbardziej znanych należą tu: "Fallout", "Might & Magic". Tylko gry typu RPG przenoszą gracza do tak bardzo rozbudowanego, pełnego opcji i możliwości świata wirtualnego. Tu zwykle oprócz walki występują takie elementy jak rozmowy z botami (wirtualnymi postaciami), dążenie do rozwiązania zagadek logicznych, szukanie miejsc i postaci. Niekiedy taka gra stanowi prawdziwe wyzwanie dla gracza, ponieważ jest tam mnóstwo zagadek do rozwiązania lub wręcz śledztw, które należy przeprowadzać by dalsze przygody były dostępne. Często gatunek łączy się z FPP, czyli perspektywą świata widzianą oczami bohatera, przygodówką a nawet coraz częściej ostatnio ze strategią, gdzie każdy poszczególny żołnierz czy też rycerz w naszym wojsku zdobywa doświadczenie i staje się silniejszy. Zwykle na początku każdej z gry (Fallout, Baldurs Gate, Diablo, Oblivion, Gothic i wiele innych) bohater, w którego się wcielamy jest bardzo słaby, niemal bezbronny i staje naprzeciwko brutalnemu światu i postaciom, które chcą go zniszczyć.
Nasze pociechy, grając w tego typu gry mogą się z takim bohaterem utożsamiać porównując swój stan psychologiczny, niepowodzenia w szkole, brak zrozumienia ze strony rówieśników, braki w swoim stanie fizycznym. W dalszym rozwoju gry bohater staje się coraz silniejszy, zdolniejszy do pokonywania coraz silniejszych wrogów i bardziej gotowy stawiać czoła coraz to bardziej wyszukanym przeciwnościom. Dziecko w takim wirtualnym świecie może wówczas poczuć nadzieję, poczuć wewnętrzną siłę, która może wcale nie przełożyć się na świat rzeczywisty i spowodować tworzenie w umyśle innej, "lepszej rzeczywistości". Może również chcieć stale w tą sferę iluzji wracać. Wtenczas zamiast stawiać czoła problemom w życiu codziennym dziecko może od nich uciekać w swój "lepszy świat". Bohater gry typu RPG musi też ciągle zdobywać doświadczenie by stawać się silniejszym. Jednak prócz gromadzenia tego poprzez wykonywanie różnych zadań i przygód, zawsze trzeba zabijać. Im więcej krwi, tym więcej doświadczenia.
Hack and slash jest odmianą RPG. Tutaj wątki poboczne zostały ograniczone. W grach tego typu nie jest ważny rozwój postaci, ponieważ najważniejsza staje się walka z przeciwnikami. Najpopularniejszą grą tego typu jest "Diablo".
Trudno jest dzisiaj znaleźć cokolwiek na temat dobrego wpływu gier komputerowych. Znacznie więcej słyszy się słów krytyki i dezaprobaty. Gry RPG zaliczają się nie tylko do gier z dużą dawką przemocy ale chyba najbardziej gatunek jest potępiany za możliwości silnego uzależnienia i izolacji dzieci i młodzieży w wewnętrznym świecie wirtualnej rozrywki. Jednak tak jak w przypadku innych gatunków "złych" gier, próba udowadniania wszystkich wad bardziej przypomina propagandę i opieranie się na pustych sloganach aniżeli na rzetelnych wynikach badań, które tak naprawdę w przeważającej większości są ukierunkowane z góry na pokazanie złego ich wpływu na psychikę.
Artykuł wspiera serwis Darmowe gry online.
O autorze:
Roman Jurczyk
Subskrybuj:
Posty (Atom)